Nawigacja

Oddziałowa Komisja w Poznaniu (stan na listopad 2017 r.)

Śledztwa zakończone skierowaniem aktu oskarżenia

Zbrodnie komunistyczne.

1.  Śledztwo w sprawie bezprawnego pozbawienia wolności w okresie pomiędzy 12 a 16 grudnia 1981 roku osób związanych ze środowiskiem „Solidarności” z regionu konińskiego i umieszczenia ich w ośrodkach odosobnienia na podstawie decyzji Komendanta Wojewódzkiego MO w Koninie (S 9.2005.Zk).

Śledztwo w sprawie zbrodni komunistycznej polegającej na bezprawnym pozbawieniu wolności osób internowanych z terenu byłego woj. konińskiego w grudniu 1981 r. na podstawie decyzji Komendanta Wojewódzkiego MO w Koninie wydanych w okresie od 13 grudnia 1981 roku do 16 grudnia 1981 roku.

Postępowanie przygotowawcze w tej sprawie zakończone zostało 19 listopada 2014 roku skierowaniem do Sądu Rejonowego w Koninie aktu oskarżenia przeciwko  Zenonowi J. Zenona J. oskarżono o to, że w okresie pomiędzy 12 a 16 grudnia 1981 roku, pełniąc obowiązki Komendanta Wojewódzkiego Milicji Obywatelskiej, bezprawnie podjął wobec 33 działaczy NSZZ „Solidarność” regionu konińskiego decyzje o internowaniu z powołaniem jako podstawy prawnej aktu prawnego, który nie został opublikowany, w konsekwencji czego pokrzywdzeni zostali pozbawieni wolności w ośrodkach odosobnienia, przy czym działanie to stanowiło formę poważnej represji politycznej wobec osób przynależących do grupy o odmiennych zapatrywaniach ideologicznych, co kwalifikuje powyższe czyny jako zbrodnie komunistyczne i zbrodnie przeciwko ludzkości.

Śledztwo dotyczyło prowadzonej przez władze komunistyczne bezprawnej akcji mającej na celu odizolowanie czołowych działaczy opozycyjnych i sparaliżowanie działań NSZZ „Solidarność”, co stanowiło kluczowy warunek powodzenia planów władz partyjnych i państwowych, zakładających wprowadzenie na terenie kraju stanu wojennego z dniem 13 grudnia 1981 roku. Internowanych w skali całego kraju osadzono w przygotowanych zawczasu ośrodkach i przetrzymywano tam na mocy decyzji wydanych przez właściwych Komendantów Wojewódzkich MO. Postępowanie obejmowało bezprawne działania podjęte na obszarze ówczesnego województwa konińskiego.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że pozbawienie wolności osób internowanych nastąpiło nielegalnie, jako podstawę prawną decyzji o internowaniu wskazywano na nieistniejący akt prawny, właściwy zaś dekret o stanie wojennym został prawidłowo ogłoszony najwcześniej w dniu 17 grudnia  1981 roku.

Oskarżony w toku przesłuchania nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw i skorzystał z przysługującego mu prawa do odmowy złożenia wyjaśnień. Czyny zarzucane oskarżonemu zagrożone są karą pozbawienia wolności od 1 roku do lat 10. Sprawa jest na etapie postępowania sądowego i aktualnie, z uwagi na stan zdrowia oskarżonego, postępowanie karne zostało zawieszone.

2. Śledztwo w sprawie przeciwko byłemu funkcjonariuszowi Służby Bezpieczeństwa w Komendzie Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Lesznie, Komisariacie Milicji i Rejonowym Urzędzie Spraw Wewnętrznych w Rawiczu – Jerzemu K. okarżonemu o popełnienie dwóch zbrodni komunistycznych polegających na poświadczeniu nieprawdy w wytworzonych przez siebie dokumentach w celu osiągnięcia korzyści majątkowych (S 54.2015.Zk).

Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Poznaniu w dniu 24 lipca 2017 r. skierowała do Sądu Rejonowego w Lesznie akt oskarżenia przeciwko byłemu funkcjonariuszowi Służby Bezpieczeństwa w Komendzie Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Lesznie, Komisariacie Milicji i Rejonowym Urzędzie Spraw Wewnętrznych w Rawiczu – Jerzemu K., zarzucając mu popełnienie dwóch zbrodni komunistycznych polegających na poświadczeniu nieprawdy w wytworzonych przez siebie dokumentach w celu osiągnięcia korzyści majątkowych.

Jak ustalono w toku śledztwa prowadzonego przez prokuratora OKŚZpNP w Poznaniu, Jerzy K. pracował w komunistycznych organach bezpieczeństwa od 1.11.1972 r. do dnia 31.08.1986 r. Początkowo ww. był inspektorem operacyjnym SB w Komendzie Powiatowej MO w Rawiczu. W okresie od 1.06.1975 r. do 30.04.1983 r. był kolejno inspektorem, starszym inspektorem i kierownikiem sekcji w Wydziale III KWMO w Lesznie, zaś od 1.05.1983 r. do 31.07.1983 r. był zastępcą Kierownika Komisariatu MO w Rawiczu ds. SB, a następnie – w związku ze zmianami ustawowymi, powodującymi m.in. zmianę nazewnictwa w strukturach MSW – od 1.08.1983 r. do 30.03.1986 r., zastępcą szefa Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Rawiczu ds. SB. Z dniem 31.03.1986 r. przeniesiono go ponownie do WUSW w Lesznie, gdzie pozostawał do dyspozycji szefa tego urzędu do chwili dyscyplinarnego zwolnienia z dniem 31.08.1986 r.

Wykonując czynności operacyjne, w dniu 5.03.1976 r. Jerzy K. zredagował i podpisał wniosek o opracowanie kandydata na tajnego współpracownika (TW), którym miał zostać jego kolega z wojska, Marian S. Następnie, ww. funkcjonariusz SB, po odbyciu jakoby z ww. rozmowy werbunkowej w dniu 14.06.1976 r., opracował stosowny kwestionariusz wskutek czego Marianowi S. nadano pseudonim „Marian” i stosowny numer ewidencyjny. W arkuszu wypłat i świadczeń Jerzy K. zawarł zapisy, z których wynika, że Marian S. za tajną współpracę z SB był wielokrotnie wynagradzany. Jerzy K. wytworzył też szereg innych dokumentów dotyczących TW „Marian”.

Równolegle, począwszy od notatki z dnia 20.03.1976 r., Jerzy K. w wielu dokumentach opisał funkcjonowanie kontaktu operacyjnego (KO) o pseudonimie „Kaziu” (zamiennie „Kazimierz”), którym jakoby miał być jego dalszy krewny, Kazimierz F. Co charakterystyczne, podobnie jak w przypadku Mariana S., do teczki KO „Kaziu”/„Kazimierz” również nie dołączono pisemnego zobowiązania do tajnej współpracy z SB. Do tej ostatniej teczki dołączono natomiast raporty Jerzego K. oraz meldunek, które to dokumenty miały świadczyć o aktywnej współpracy Kazimierza F. z SB za co miał otrzymać wiele prezentów. Do wskazanych materiałów dołączono też pokwitowanie odbioru robota kuchennego, które – jak stwierdził stosowny biegły – zostało sfałszowane w zakresie podpisu Kazimierza F. Wskazany biegły stwierdził też w swojej ekspertyzie, że podpisy na wszystkich pokwitowaniach sygnowanych pseudonimem „Marian” nie zostały nakreślone przez Mariana S.

Jak wynika ze zgromadzonego materiału, wszystkie dokumenty dotyczące TW „Marian” i KO „Kaziu”/„Kazimierz” (wyeksponowane w zarzutach) są nieprawdziwe co do treści, a wskazani współpracownicy SB byli fikcyjni. Dokumenty te umożliwiły natomiast Jerzemu K. wielokrotne przywłaszczanie pieniędzy, pobieranych z funduszu operacyjnego na rzekome wypłaty i prezenty dla tych współpracowników. W istocie Jerzy K. na przestrzeni lat 1976-1985 stworzył swoisty mechanizm pozwalający mu wykorzystywać fundusz operacyjny jako dodatkowe źródło dochodu.

do góry