Instytut Pamięci Narodowej w Poznaniu

W poznańskim Forcie VII zainaugurowano Miesiąc Pamięci Narodowej uroczystością upamiętniającą ofiary okupacji niemieckiej z lat 1939-1945. Organizatorami obchodów byli Urząd Miasta Poznania oraz Wielkopolskie Muzeum Niepodległości w Poznaniu.

Fort VII, dziś siedziba Muzeum Martyrologii Wielkopolan, był pierwszym obozem koncentracyjnym utworzonym przez Niemców na ziemiach polskich. Więziono w nim i tracono wielkopolską inteligencję podejrzewaną o antyniemiecką działalność, w późniejszym okresie przedstawicieli działających na terenie „Kraju Warty" organizacji konspiracyjnych oraz członków struktur cywilnych Polskiego Państwa Podziemnego.

W uroczystości uczestniczyła delegacja z poznańskiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej. Dyrektor dr hab. Rafał Reczek złożył kwiaty w miejscu straceń.

W tym roku organizatorzy Miesiąca Pamięci Narodowej w Poznaniu inaczej niż w latach poprzednich, postanowili skupić się nie na losach jednej osoby, lecz całej rodziny uwięzionej w Forcie VII. Zbiorowym bohaterem obchodów zostali: Rozalia i Ignacy Hoffa z synami – Stefanem i Łucjanem z Rogalinka.

Rodzina nie piastowała wysokich stanowisk. Nie znajdziemy informacji o ich życiu na kartach historycznych opracowań. Ignacy Hoffa był rybakiem, jego żona Rozalia (z domu Witczak) zajmowała się przede wszystkim domem. Oboje urodzili się w 1898 r. – Ignacy w Rogalinku, a Rozalia w Żegrzu koło Poznania. Oboje pozostają szerzej nieznani opinii publicznej. Wiadomo jednak, dlaczego trafili do Fortu VII: żyjąc w ogarniętej niemieckim terrorem Wielkopolsce, zaryzykowali swoją wolnością i życiem, ukrywając 3 Brytyjczyków, którzy zbiegli z obozu jenieckiego, za co zostali aresztowani w sierpniu 1942 r. Trafili do Aresztu Śledczego Gestapo w Poznaniu (mieszczącego się w budynku przedwojennego Domu Żołnierza, użytkowanego obecnie przez Teatr Muzyczny), skąd zostali skierowani do Fortu VII. Ostatnie informacje o ich pobycie w tym miejscu pochodzą z lutego 1943 r. Ponieważ nie ma potwierdzonych wiadomości o ich dalszym losie, oficjalnie zostali uznani za zaginionych.

Można zakładać jednak, że gdyby przeżyli II wojnę światową, wróciliby do domu, co udało się ich synom. Stefan i Łucjan Hoffa, urodzeni odpowiednio w 1920 i 1922 r. w Rogalinku, zostali aresztowani w kwietniu 1943 r. Niemiecki aparat terroru stosował odpowiedzialność zbiorową. Bracia byli więzieni w Areszcie Śledczym Gestapo w Poznaniu, Forcie VII, Obozie Karno-Śledczym w Żabikowie oraz w obozach koncentracyjnych: Auschwitz, Neuengamme, Dritte i Bergen-Belsen. W tym ostatnim doczekali się wyzwolenia 15 kwietnia 1945 r.

Biografia rodziny Hoffów została przygotowana przez Wielkopolskie Muzeum Niepodległości.