-
Bazylika św. Piotra w Rzymie podczas obrad Soboru Watykańskiego II. Fot. ze zbiorów Zofii Skrzypek z d. Baraniak -
Abp Antoni Baraniak przed Bazyliką Watykańską 1962 r. Fot. ze zbiorów Zofii Skrzypek z d. Baraniak -
Pocztówka z początkowego okresu Soboru Watykańskiego II (autor nieznany)
Sobór Watykański II obradował w czterech sesjach od 11 października 1962 r. do 8 grudnia 1965 r. Pierwszej sesji przewodniczył papież Jan XXIII, natomiast kolejnym jego następca Paweł VI.
Sobór Watykański II był największym zgromadzeniem w historii Kościoła. Łączna liczba wszystkich ojców soborowych uczestniczących w obradach wynosiła 3058. Liczba ta była zmienna z różnych powodów, czy to na skutek śmierci niektórych uczestników, czy też trudności niektórych ojców soborowych z krajów komunistycznych z uzyskaniem pozwolenia na wyjazd.
Wśród polskich ojców soborowych tylko dziesięciu uczestniczyło we wszystkich sesjach soborowych. Do tej grupy należeli zarówno prymas Stefan Wyszyński, jak i ordynariusz poznański abp Antoni Baraniak. Prymas Stefan Wyszyński w nurt prac soborowych włączył cały Kościół w Polsce, inicjując w nim modlitwy w intencji Soboru. Arcybiskup Baraniak przewodniczył soborowej Komisji do Spraw Kościołów Wschodnich.
Ważną grupę stanowili biegli, doradcy, eksperci, rzeczoznawcy. Szczególną rolę odgrywali audytorzy. W IV sesji grupę tę stanowiło 29 świeckich mężczyzn i 23 kobiety (świeckie i siostry zakonne). Przedstawicielami polskich świeckich byli: Mieczysław Habicht (przedstawiciel polskiej emigracji, działacz Międzynarodowej Federacji Intelektualistów Katolickich Pax Romana) i Stefan Świeżawski (profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, jeden z najwybitniejszych znawców tomizmu).
Sobór Watykański II m.in. dokonał reformy liturgicznej, podał pełny wykład nauki o Kościele i otworzył nowe możliwości ewangelizacji poprzez aktywniejsze uczestnictwo laikatu i zaangażowanie się w dialog ekumeniczny oraz międzyreligijny. Poza swym wymiarem religijnym był też ważnym wydarzeniem społeczno-politycznym powodującym daleko idące skutki w wymiarze globalnym.