English version
Przed nami 69. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego. Jednego z najkrwawszych zrywów niepodległościowych II wojny światowej, w którym krwawą ofiarę złożyli również Wielkopolanie – według najnowszych statystyk walczyło ich 1201. Gdziekolwiek będziesz – zatrzymaj się! Oddaj hołd powstańcom! Pokaż innym, że pamiętasz! Niech w rocznicę godziny "W" cała Polska na chwilę się zatrzyma.
Projekt edukacyjny Instytutu Pamięci Narodowej pod hasłem „Powstanie 1944. Bitwa o Polskę. Pamiętam” zainicjowany przed czterema laty przez krakowski oddział IPN akcentuje ogólnopolski charakter tej rocznicy i nawołuje do uczczenia rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego nie tylko w Warszawie, ale też w innych miastach Polski. Pragniemy w ten sposób przypomnieć, że Powstanie, które wybuchło 1 sierpnia 1944 roku, było walką o niepodległość całej Polski i wszystkich Polaków. W walkach zbrojnych na ulicach stolicy brali udział i ginęli za wolność obywatele RP z niemal wszystkich regionów okupowanego kraju.
W ramach akcji „Powstanie 1944. Bitwa o Polskę. Pamiętam”, poznański oddział Instytutu Pamięci Narodowej przeprowadzi w mieście i regionie kampanię informacyjną, popularyzującą wiedzę na temat ogólnopolskiego charakteru rocznicy Powstania Warszawskiego. Rozpowszechniając okolicznościową ulotkę informacyjną „Powstanie 1944. Bitwa o Polskę. Pamiętam” wraz ze środowym wydaniem „Głosu Wielkopolskiego” 31 lipca br. oraz na stronie www.gloswielkopolski.com (30.07. – 1.08.), jak również w czwartkowym, 1 sierpnia, wydaniu „Głosu Wielkopolskiego” oraz darmowej gazety regionalnej „Poznań. Nasze miasto” zadbamy o to, by pamięć o Powstaniu Warszawskim pozostała żywa w pamięci kolejnych pokoleń naszych rodaków.
Wydaje się bowiem potrzebne, aby na poziomie regionalnym zwracać uwagę społeczności lokalnej na to, że integralną częścią Powstania był również marsz oddziałów zbrojnych Armii Krajowej i innych organizacji niepodległościowych na pomoc okupowanej stolicy. Tym bardziej jesteśmy winni pamięć tym wszystkim, którzy w Powstaniu walczyli i polegli.
Dlatego też we wszystkich miastach Polski, także w Poznaniu, w dniu 1 sierpnia o godz. 17.00 zawyją syreny. Są one apelem do mieszkańców o chwilę milczącej zadumy nad heroizmem i ofiarą naszych ojców i dziadów w walce o naszą wolność. Doświadczenie lat minionych uczy, że w dużej mierze mieszkańcy nie pamiętają o tej rocznicy. Nie rozumieją też, dlaczego w środku urlopowego sezonu, w wakacyjne popołudnie wyją syreny. Dlatego zwracamy się do społeczności lokalnej z apelem o zewnętrzny wyraz pamięci: zatrzymanie się na ulicy, wyjście z auta, oderwanie się na minutę od pracy i chwilę milczącej zadumy nad tymi, którzy zginęli, abyśmy my mogli żyć w wolnym kraju.
Apelujemy także o wywieszenie flag narodowych w kolejną rocznicę Powstania Warszawskiego, dla uczczenia pamięci bohaterów tamtych wydarzeń.
Apelujemy także o wywieszenie flag narodowych w kolejną rocznicę Powstania Warszawskiego, dla uczczenia pamięci bohaterów tamtych wydarzeń.
Program obchodów Narodowego Dnia Pamięci Powstania Warszawskiego – 1 sierpnia 2013 – w Poznaniu:
godz. 15.00 – złożenie kwiatów pod tablicą Armii Krajowej w krużgankach kościoła oo. Dominikanów (al. Niepodległości 20)
godz. 15.30 – Msza św. w kościele pw. Najświętszego Zbawiciela (ul. Fredry 11)
godz. 15.30 – Msza św. w kościele pw. Najświętszego Zbawiciela (ul. Fredry 11)
Bezpośrednio po Mszy św. przemarsz ulicą Fredry i aleja Niepodległości pod Pomnik Polskiego Państwa Podziemnego i Armii Krajowej (skrzyżowanie al. Niepodległości i ul. Wieniawskiego)
godz. 17.00 – godzina „W” – uroczystość patriotyczna przy Pomniku Polskiego Państwa Podziemnego i Armii Krajowej:
- powitanie uczestników
- przemówienia okolicznościowe
- wręczenie odznaczeń
- Apel Pamięci
- składanie kwiatów
godz. 20.00 – zapalenie zniczy oraz oddanie hołdu Poległym
Organizatorami obchodów 69. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego są: Prezydent Miasta Poznania, Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej Okręg Wielkopolska i Środowisko „Syrena”.
Powstanie Warszawskie 1944, to wystąpienie zbrojne przeciwko wojskom niemieckim, okupującym stolicę, zorganizowane przez Armię Krajową i przeprowadzone w ramach akcji „Burza”. Powstanie ‘44, bez wątpienia zaliczane jest do jednego z najistotniejszych wydarzeń końca wojny. Za początek powstania uznaje się datę 1 sierpnia 1944 o godz. 17.00 zwanej Godziną W. Głównym celem powstania warszawskiego było obalenie Niemców, a także ratowanie suwerenności, kształtu granicy wschodniej sprzed wojny i obrona przed stworzeniem w Warszawie władz państwowych narzuconych przez ZSRR. Zbliżająca się Armia Czerwona, jej sukcesy na froncie i ryzyko dalszego powodzenia przesądziły o wybuchu powstania. Dowództwo nad siłami powstańczymi sprawowali Komendant Główny AK gen. Tadeusz Komorowski ps. „Bór” oraz gen. Antoni Chruściel ps. „Monter”. Polscy dowódcy oceniali, że walki zostaną przeprowadzone szybko i potrwają zaledwie kilka dni, w rzeczywistości trwały aż 63 dni. Do 5 sierpnia powstanie osiągnęło największy zasięg terytorialny. Walcząca stolica potrzebowała pomocy z zewnątrz. Przybywała ona z baz lotniczych na Wyspach Brytyjskich i we Włoszech. Nad Polską latali nie tylko Polacy, ale i Brytyjczycy, Amerykanie, Kanadyjczycy, Nowozelandczycy, Australijczycy i piloci z Południowej Afryki. Dopiero podjęte przez dowództwo AK pierwsze rozmowy kapitulacyjne we wrześniu skłoniły Stalina do zmiany stanowiska i wydania zgody na zrzuty sowieckie oraz zezwolenia na przelot na sowiecką stronę frontu wielkiej armady amerykańskich bombowców. Nadzieję w Powstańcach wzbudziło zdobycie 15 września prawobrzeżnej Warszawy przez Armię Czerwoną i „Berlingowców”, a także późniejsze desanty po lewej stronie Wisły (najbardziej znany na Czerniakowie, gdzie „Berlingowcy” połączyli się z Powstańcami). Pod koniec września dowództwo Powstania podjęło kolejne rozmowy kapitulacyjne, które doprowadziły do zakończenia walk w dniu 2 października i wyjścia Powstańców z Warszawy w dniu 5 października. Straty polskich oddziałów bojowych wyniosły ok. 20 tys. zabitych i zaginionych i ok. 10 tys. rannych. Straty Niemców to ok. 15 tys. poległych i zaginionych i ok. 8 tys. rannych, natomiast po polskiej stronie należy dodać olbrzymią liczbę zamordowanych i zabitych cywilów, którą szacuje się na ok. 150-180 tys. W momencie wybuchu Powstania niemieckie siły zbrojne otrzymały od Hitlera rozkaz zrównania Warszawy z ziemią, miasto miało przestać istnieć. Plan nie do końca się spełnił, jednak straty poniesione podczas dwumiesięcznych walk były ogromne. Warszawa została doszczętnie zniszczona, pożary i rabunek strawiły nie tylko substancję miejską, ale także ogromną liczbę
dzieł sztuki i pomników architektury i kultury. Dziś żywym świadectwem po Powstaniu Warszawskim i tamtych działaniach jest Muzeum Powstania Warszawskiego skupiające pamiątki z tego heroicznego czynu narodowego z 1944.
dzieł sztuki i pomników architektury i kultury. Dziś żywym świadectwem po Powstaniu Warszawskim i tamtych działaniach jest Muzeum Powstania Warszawskiego skupiające pamiątki z tego heroicznego czynu narodowego z 1944.