English versionJakie przyczyny spowodowały falę społecznego niezadowolenia latem 1980 roku? Na polegała specyfika sytuacji w Wielkopolsce? Jakie były okoliczności jednoosobowego strajku w Zakładach HCP? Jaki wpływ na przebieg akcji strajkowej miały doświadczenia Poznańskiego Czerwca 1956? Jak przebiegał proces tworzenia struktur związkowych na UAM i w całym Poznaniu? Gdzie powstał pierwszy MKZ w Wielkopolsce? Na czym polegała codzienna działalność NSZZ „Solidarność” w zakładach pracy? Dlaczego tak ważne było obcięcie przydziałów na tłuszcze? Jak powstawały struktury NZS? Jak przebiegało zatrzymanie i internowanie w momencie wprowadzania stanu wojennego?
Na te i inne pytania odpowiedzą w trakcie debaty: Janusz Pałubicki, dr Przemysław Zwiernik, moderator: prof. UAM dr hab. Konrad Białecki
Debata została zarejestrowana podczas Wielkopolskiego Kongresu Pamięci Narodowej, który odbył się 18–19 czerwca 2024 r. na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich.
Ogłoszone 1 czerwca 1980 roku kolejne podwyżki cen stały się bezpośrednim zarzewiem licznych protestów. Rozlały się one, z różnym nasileniem, po całym kraju. W Wielkopolsce proces ten przebiegał z pewnym opóźnieniem (wyjątek stanowiło tutaj województwo kaliskie) w stosunku do reszty Polski, co, zdaniem niektórych historyków i świadków historii, mogło wynikać z bolesnych doświadczeń Poznańskiego Czerwca 1956. Kolejne MKZ-ty w miastach 5 województw składających się ówcześnie na Wielkopolskę powstawały we wrześniu i w październiku. W kolejnych miesiącach w poszczególnych zakładach pracy działacze „Solidarności” starali się wymusić na dyrekcjach poszczególnych fabryk jak najbardziej korzystne dla załóg rozwiązania mające na celu poprawę warunków pracy i wynagrodzeń. Podobnie sytuacja kształtowała się w zakładach pracy na Ziemi Lubuskiej. Niestety, 13 grudnia 1981 roku ówczesne władze z Wojciechem Jaruzelskim na czele, wprowadziły stan wojenny, który w brutalny sposób wstrzymał na kilka lat polski marsz ku wolności.