English versionJakie były ideowe i teoretyczne inspiracje badawcze Jadwigi Staniszkis? W jaki sposób ujmowała realny socjalizm? Dlaczego Solidarność była samoograniczającą się rewolucją? W jaki sposób opisywała transformację ustrojową? Jak opisywała transformację w Chinach i Rosji?
Na te i inne pytania odpowiedzą w trakcie dyskusji: prof. Roman Bäcker (Wydział Nauk o Polityce i Bezpieczeństwie UMK), prof. UAM dr hab. Marek Nowak (Wydział Socjologii UAM), dr Rafał P. Wierzchosławski (Wydział Historii UAM). Moderator: prof. dr hab. Krzysztof Brzechczyn (Wydział Filozoficzny UAM/IPN).
Jadwiga Staniszkis (1942-2024) ukończyła studia socjologiczne i pracowała na Uniwersytecie Warszawskim. W wyniku udziału w protestach w marcu 1968 r. aresztowana i zwolniona z pracy na Uniwersytecie. Była ekspertem Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego podczas strajku w Stoczni Gdańskiej w sierpniu 1980 r. i doradcą NSZZ „Solidarność”. W 1981 r. powróciła do pracy na UW, w 1992 r. otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych. Laureatka Nagrody Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej (2004). Najważniejsze książki wydane w języku polskim: „Samoograniczająca się rewolucja” (1984, tłum. polskie 2012), „Ontologia socjalizmu” (1988), „Postkomunizm” (2000), „Władza globalizacji” (2003), „Zwierzę niepolityczne. Zbiór artykułów naukowych, publicystycznych oraz felietonów z lat 1970-2001” (2003), „O władzy i bezsilności” (2006), „Zawładnąć! Zarys procesualnej teorii władzy” (2012).