English versionGdzie w 1945 roku w Poznaniu znajdował się obóz NKWD? Kto był tam więziony? Jak wyglądała codzienność osadzonych? Czy w poznańskim łagrze były ofiary śmiertelne? Jakie były dalsze losy miejsca, gdzie stacjonował obóz? Jak przebiegały prace poszukiwawcze prowadzone przez IPN? Jakie inicjatywy podjęto w celu upamiętnienia więźniów obozu?
Na te i inne pytania odpowie w swoim wykładzie dr Marcin Jurek z Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN w Poznaniu.
Od lutego 1945 roku w Poznaniu stacjonował Frontowy Obóz Przejściowo-Przesyłowy nr 173. Był on jednym z kilkunastu tego typu obozów nadzorowanych przez NKWD, które przemieszczały się za oddziałami Armii Czerwonej. Ich zadaniem było zabezpieczenie zaplecza frontu i „oczyszczanie” go z osób uważanych za „wrogie” czy „podejrzane”.
Funkcjonariusze NKWD zajęli kompleks kilkudziesięciu drewnianych baraków wybudowanych w czasie okupacji niemieckiej (tzw. wioska wystawowa). W trudnych warunkach więziono tam jeńców niemieckich, osoby wpisane na niemiecką listę narodowościową, ale także działaczy i żołnierzy polskiego podziemia niepodległościowego. Latem 1945 roku część Polaków zwolniono, a tych, wobec których posiadano materiały obciążające, przetransportowano do więzienia w Rawiczu. W listopadzie 1945 roku obóz został zlikwidowany i przeniesiony do ZSRR.
Po przekazaniu budynków władzom polskim mieściły się tam między innymi Gospoda Targowa oraz kościół św. Jana Kantego. Na terenie dawnego obozu IPN prowadził w latach 2017-2018 prace poszukiwawcze. W związku z przypadającą w 2025 roku 80. rocznicą zakończenia II wojny światowej przygotowano wystawę plenerową, popularnonaukową broszurę oraz odsłonięto tablicę informacyjną.