• Youtube
  • Facebook
  • Szukaj
Fot. Danuta Witkowska
Fot. Danuta Witkowska
Fot. Danuta Witkowska
Fot. Danuta Witkowska
Fot. Danuta Witkowska
Fot. Danuta Witkowska
Fot. Danuta Witkowska
Fot. Danuta Witkowska
Fot. Danuta Witkowska
Fot. Danuta Witkowska
Fot. Danuta Witkowska
Fot. Danuta Witkowska
Fot. Danuta Witkowska
Fot. Danuta Witkowska

Wystawa i sesja naukowa poświęcone Prymasowi Polski Augustowi Hlondowi – Poznań, 24 października 2026

24.10.2026

Z okazji 100-lecia Prymasostwa Augusta Hlonda, Arcybiskupa Gnieźnieńskiego i Poznańskiego, 24 października 2026 r. w Muzeum Archidiecezjalnym w Poznaniu została otwarta wystawa poświęcona Prymasowi Polski. Następnie w Domu Głównym Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu odbyła się sesja naukowa „Stulecie Prymasostwa Kardynała Augusta Hlonda”, skupiona na życiu, działalności oraz duchowemu i patriotycznemu dziedzictwu Prymasa Polski.

Wydarzenia zostały poprzedzone mszą świętą w Archikatedrze Poznańskiej na Ostrowie Tumskim, której przewodniczył Arcybiskup Zbigniew Zieliński, Metropolita Poznański. 

Organizatorami wydarzenia byli: Archidiecezja Poznańska, Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Poznaniu, Archiwum Archidiecezjalne w Poznaniu, Towarzystwo Chrystusowe dla Polonii Zagranicznej w Poznaniu, Akcja Katolicka Archidiecezji Poznańskiej oraz Towarzystwo Salezjańskie Inspektoria pw. św. Wojciecha w Pile.

Program sesji naukowej:

Panel I

dr hab. Elżbieta Wojcieszyk (Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Poznaniu) „Prymas August Hlond jako arcybiskup poznański”

ks. dr hab. Jarosław Wąsowicz (Kapelan Prezydenta RP, Dyrektor Archiwum Salezjańskiego Inspektorii Pilskiej) „Wielkopolska jako centrum życia religijnego w Polsce w dwudziestoleciu międzywojennym”

Łukasz Kobiela „Wojenne losy Prymasa Augusta Hlonda”

Przerwa

Panel II

Marek Bajon (Akcja Katolicka Archidiecezji Poznańskiej) „O katolickie zasady moralne – przesłanie kardynała Hlonda aktualne także dziś”

ks. dr Bogusław Kozioł SChr (Towarzystwo Chrystusowe w Poznaniu, postulator procesu beatyfikacyjnego) „Świętość życia kard. Augusta Hlonda SDB (1881-1948) według Dekretu o heroiczności jego cnót”

ks. dr Rafał Rybacki (Kustosz Archiwum Archidiecezjalnego w Poznaniu) „Eklezjalne i patriotyczne dziedzictwo kardynała Augusta Hlonda w świetle źródeł Archiwum Archidiecezjalnego w Poznaniu”


August Hlond urodził się 5 lipca 1881 roku w Brzęczkowicach. Po wstąpieniu 13 października 1896 roku do Towarzystwa św. Franciszka Salezego stał się, w kolejnych latach, jednym z najważniejszych krzewicieli salezjańskiej myśli wychowawczej w duchu nauk św. Jana Bosko na, pozostających pod zaborami, ziemiach polskich. Już po odzyskaniu przez nasz kraj niepodległości, 7 listopada 1922 roku papież Pius XI mianował go administratorem Górnego Śląska. Po utworzeniu diecezji katowickiej August Hlond został, 3 stycznia 1926 roku, jej pierwszym ordynariuszem. Już pół roku później, 24 czerwca, obejmując stolice arcybiskupie w Poznaniu i Gnieźnie stał się prymasem Polski. W 1927 roku otrzymał godność kardynalską. Do czasu wybuch II wojny światowej prowadził ożywioną pracę duszpasterską (utworzył m.in. Akcję Katolicką i Radę Społeczną przy Prymasie Polski), podkreślając w swoim nauczaniu znaczenie wierności Bogu i Ojczyźnie. Nie zapominał też o naszych rodakach, żyjących poza granicami kraju. Z myślą o nich powołał do życia Towarzystwo Chrystusowe dla Polonii Zagranicznej.

We wrześniu 1939 roku najpierw, na prośbę władz RP udał się do Warszawy, a następnie do Rzymu, aby upominać się o polskie sprawy w Watykanie. W latach 1940–1945 przebywał na terenie Francji, prowadząc pracę zarówno na niwie dyplomatycznej, jak i dobroczynnej na rzecz rodaków. Po wyzwoleniu w 1945 roku przez wojska amerykańskie udał się do Rzymu, skąd wyruszył do Polski. Przybył do Poznania 20 lipca 1945 roku, natychmiast włączając się w odbudowę życia religijnego i społecznego w naszym kraju. Pomimo jednoznacznie antykomunistycznych przekonań starał się nie zaogniać relacji na linii Kościół – nowe, zdominowane przez komunistów, władze. Należy wspomnieć, że położył wielkie zasługi w procesie budowy życia kościelnego na ziemiach północno-zachodnich, które po 1945 roku znalazły się w granicach Polski.

Zmarł w Warszawie 22 października 1948 roku. Krótko przed śmiercią zwrócił się z prośbą do papieża Piusa XII, aby ten na jego następcę na stolicy prymasowskiej wyznaczył ówczesnego ordynariusza lubelskiego bp Stefana Wyszyńskiego.

do góry