Z wielkim żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci pana Henryka Walendowskiego. Był on rodowitym poznaniakiem. Urodzony w 1936 roku, jako dziecko doznał gehenny niemieckich wysiedleń. W lutym 1940 roku został wraz z rodziną wyrzucony z domu na Dębcu i umieszczony w obozie przejściowym na Głównej, skąd wywieziono ich do Generalnego Gubernatorstwa. Poczucie sprawiedliwości oraz patriotyzm nigdy nie pozwoliły panu Henrykowi zapomnieć o cierpieniach, których doświadczyły tysiące Wielkopolan. Był przez lata wytrwałym stróżem pamięci o ich losie, prezesem Stowarzyszenia Budowy Pomnika Wypędzonych w Poznaniu. Mieliśmy okazję poznać go podczas spotkań Komitetu Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa oraz uroczystości rocznicowych, w których zawsze starał się uczestniczyć. Jego pogoda ducha i świadectwo składane historycznej prawdzie zostaną w naszej pamięci.