English versionW wyniku kasacji wniesionej przez Dyrektora Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu – Zastępcę Prokuratora Generalnego, postanowieniem z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt V KK 168/12 Sąd Najwyższy uchylił w całości postanowienie Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28 października 2011 r. sygn. akt IV Kz 348/11 oraz utrzymanego tym orzeczeniem w mocy postanowienie Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto, z dnia 2 czerwca 2011 r. sygn. akt III K 204/11, w sprawie przeciwko Tadeuszowi B. i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu Poznań – Stare Miasto celem ponownego rozpoznania. W ustnym uzasadnieniu postanowienia Sąd Najwyższy potwierdził tezy zawarte w kasacji Dyrektora Głównej Komisji, że wśród okoliczności warunkujących zaistnienie zbrodni przeciwko ludzkości, określonej w art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz pozostałych aktach prawa międzynarodowego odnoszącymi się do tej kwestii, brak jest arytmetycznie określonej liczby osób pokrzywdzonych, której wystąpienie pozwalałoby na uznanie określonego przestępstwa za zbrodnię przeciwko ludzkości, możliwe jest przeto popełnienie zbrodni przeciwko ludzkości na jednej osobie. Istotnym jest jedynie, aby przestępstwo było dokonane na osobie ze względu na jej przynależność do oznaczonej grupy narodowej, rasowej, religijnej lub z powodu jej określonych przekonań politycznych.
Możliwe jest popełnienie zbrodni przeciwko ludzkości na jednej osobie
31.12.2012