Kim był Bolesław Limanowski? Jaką stworzył teorię narodu? Czym był dla niego patriotyzm? W jaki sposób łączył patriotyzm z socjalizmem? W jaki sposób oceniał rewolucję bolszewicką w Rosji? Jaka była recepcja myśli Limanowskiego w PRL?
Na te i inne pytania odpowie w swoim wykładzie prof. dr hab. Krzysztof Brzechczyn (IPN/Wydział Filozoficzny UAM).
Bolesław Limanowski urodził się 18 października 1835 r. w majątku Podgórze (obecnie na terytorium Białorusi) koło Dyneburga położonego w tzw. Inflantach Polskich (obecnie terytorium Łotwy). Był historykiem, socjologiem i działaczem niepodległościowym. W okresie studiów uniwersyteckich zaangażował się w działalność konspiracyjną. Po zorganizowaniu 8 maja 1861 r. manifestacji w Wilnie został aresztowany i skazany na osiedlenie w guberni archangielskiej. Latem 1867 r. został zwolniony z zesłania. W Galicji i na emigracji w Szwajcarii i Francji popularyzował idee niepodległościowego socjalizmu. W listopadzie 1892 r. był przewodniczącym obrad tzw. zjazdu paryskiego, podczas którego powołano Polską Partię Socjalistyczną, W 1907 r. zamieszkał w Krakowie, popierając niepodległościową działalność Józefa Piłsudskiego. W maju 1919 r. przeniósł się do Warszawy; w latach 1922, 1928 i 1930 wybierany na senatora. Zmarł 1 lutego 1935 r.