Instytut Pamięci Narodowej w Poznaniu

Na podstawie art. 131 § 2 kodeksu postępowania karnego Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie informuje, iż w dniu 25.09.2025 r. umorzyła śledztwo S 9.2023.Zk:

1. w sprawie mającej miejsce w dniu 13.02.1982 r. w Poznaniu zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości w postaci zabójstwa Wojciecha Cieślewicza, przez funkcjonariusza Zmotoryzowanych Odwodów Milicji Obywatelskiej w Poznaniu, który przekraczając swoje uprawnienia, poprzez zadanie dwóch uderzeń długą pałką szturmową w głowę pokrzywdzonego, spowodował u Wojciecha Cieślewicza pęknięcie czaszki z wgłębieniem kości, skutkującym wylewem śródczaszkowym i uszkodzeniem pnia mózgu oraz jego zgonem, co stanowiło poważną represję polityczną wobec osoby uważanej za przeciwnika politycznego władzy, czym działał na szkodę interesu publicznego i prywatnego pokrzywdzonego,

tj. o czyn z art. 148 § 1 kk w zb. z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

– na podstawie art. 322 § 1 kpk – wobec niewykrycia sprawcy przestępstwa.

2. w sprawie mającej miejsce w okresie od 18.02.1982 r. do 16.06.1982 r. w Poznaniu zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości, popełnionej wspólnie i w porozumieniu przez zastępcę Komendanta Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Poznaniu Henryka Wielocha i Naczelnika Wydziału Dochodzeniowo – Śledczego tegoż KWMO Stanisława Mroza, którzy przekraczając swoje uprawnienia utrudniali prowadzone przez Prokuraturę Wojsk Lotniczych w Poznaniu postępowanie przygotowawcze sygn. Pl.Śl. II -40/82, w postaci oddziaływania na zakres wykonywanych czynności oraz gromadzonych dowodów, a także sposób ich wykonania, jak również na przyjętą podstawę decyzji końcowej, co naruszało prawa pokrzywdzonego i osób dla niego najbliższych do zgodnego z prawem, rzetelnego i wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności śmierci Wojciecha Cieślewicza, czym działali na szkodę interesu publicznego i prywatnego osób dla niego najbliższych,

tj. o czyn z art. 231 § 1 kk w zb. z art. 239 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

– na podstawie art. 17 §1 pkt 5 kpk – wobec śmierci sprawców przestępstwa.

3. w sprawie mającej miejsce w dniu 13.02.1982 r. w Poznaniu zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości, popełnionej wspólnie i w porozumieniu przez funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej, poprzez niedopełnienie obowiązków należytego nadzoru, podczas kierowania działaniami podległych funkcjonariuszy, wobec demonstrujących przeciwko panującym stosunkom społeczno-politycznych oraz przypadkowych osób, w trakcie których doszło do użycia przez funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej środków przymusu pośredniego i bezpośredniego oraz dokonywania zatrzymań, pomimo braku podstawy prawnej i faktycznej do ich przeprowadzenia, co skutkowało narażeniem na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia oraz pozbawieniem wolności wielu osób na okres do 7 dni i stanowiło poważną represję polityczną wobec osób uważanych za przeciwników politycznych władzy, czym działano na szkodę interesu publicznego i prywatnego pokrzywdzonych,

tj. o czyn z art. 158 § 3 kk w zb. z art. 160 § 1 kk w zb. z art. 189 § 1 kk w zb. z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 2 ust 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

– na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 kpk- wobec stwierdzenia, iż brak jest dowodów dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa.

4. w sprawie mającej miejsce w dniu 13.02.1982 r. w Poznaniu zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości, w postaci przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej wobec demonstrujących niezadowolenie z sytuacji polityczno-społecznej oraz przypadkowych osób, co spowodowało starcia z funkcjonariuszami Milicji Obywatelskiej i użycie przez nich środków przymusu pośredniego i bezpośredniego oraz dokonywanie zatrzymań pomimo braku podstawy prawnej i faktycznej do ich przeprowadzenia, co skutkowało narażeniem na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia oraz pozbawieniem wolności wielu osób na okres do 7 dni i stanowiło poważną represję polityczną wobec osób uważanych za przeciwników politycznych władzy, czym działano na szkodę interesu publicznego i prywatnego pokrzywdzonych,

tj. o czyn z art. 158 § 1 kk w zb. z art. 160 § 1 kk w zb. z art. 189 § 1 kk w zb. z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 2 ust 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

– na podstawie art. 322 § 1 kpk – wobec niewykrycia sprawców przestępstwa.

5. w sprawie mającej miejsce w dniu 13.02.1982 r. w Poznaniu zbrodni komunistycznej, będącej zbrodnią przeciwko ludzkości, w postaci przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza Milicji Obywatelskiej poprzez bezpodstawne użycie środków przymusu bezpośredniego tj. pałki milicyjnej oraz zatrzymanie Bolesława Bociańskiego, pomimo braku podstawy prawnej i faktycznej do jego dokonania, co skutkowało narażeniem pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszkodzenia ciała lub ciężkiego rozstroju zdrowia oraz pozbawieniem wolności na okres do 7 dni i stanowiło poważną represję polityczną wobec osoby uważanej za przeciwnika politycznego władzy, czym działano na szkodę interesu publicznego i prywatnego pokrzywdzonego,

tj. o czyn z art. 158 § 1 kk w zb. z art. 160 § 1 kk w zb. z art. 189 § 1 kk w zb. z art. 231 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 2 ust 1 i art. 3 ustawy z dnia 18.12.1998r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu,

– na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 kpk- wobec stwierdzenia, iż brak jest dowodów dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa, w postaci zbrodni komunistycznej.

POUCZENIE:

Odpis postanowienia o umorzeniu śledztwa, sygn. S 9.2023.Zk wraz z uzasadnieniem jest dostępny dla stron postępowania w sekretariacie Oddziałowej Komisji Ścigania zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie, al. Wojska Polskiego 7, pok.10. 

Odpis postanowienia można odebrać osobiście w terminie zawitym 7 dni od daty ogłoszenia komunikatu o umorzeniu postępowania bądź w tym terminie złożyć na piśmie wniosek o doręczenie odpisu postanowienia. 

Po tym terminie postanowienie staje się prawomocne.

Stronom procesowym przysługuje prawo przejrzenia akt sprawy i złożenia zażalenia na powyższe postanowienie do sądu właściwego do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji. Sąd może utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie lub uchylić je i przekazać sprawę prokuratorowi celem wyjaśnienia wskazanych okoliczności bądź przeprowadzenia wskazanych czynności.

Na rozstrzygnięcie co do dowodów rzeczowych zażalenie przysługuje podejrzanemu, pokrzywdzonemu oraz osobie, od której odebrano te przedmioty lub która zgłosiła do nich roszczenie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnosi się za pośrednictwem prokuratora, który wydał postanowienie. Termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od daty ogłoszenia komunikatu o umorzeniu postępowania i jest zawity. Zażalenie wniesione po upływie tego terminu jest bezskuteczne.

Prokurator
Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni
przeciwko Narodowi Polskiemu

w Szczecinie

Marek Rabiega
Naczelnik

Szczecin, 23 października 2025 roku